ฉันเฝ้าถามตัวเองว่า  วันนี้  เมื่อไม่มีเขา  ไม่มีใคร  แล้วฉันอยู่ได้ไหม    แน่นอนคำตอบคืออยู่ได้   แม้มันจะเป็นวันที่เศร้าๆ  เหงาๆ  แต่มันก็ยังดีกว่าการต้องทนอยู่กับใคร  แบบไม่มีทิศทาง   และไม่มีวันเป็นไปได้    ฉันไม่อยากอดทน  ไม่อยากเจ็บปวด  และไม่อยากร้องไห้    ฉันพอแล้ว  เวลามันหมดแล้ว....

     หลายคนบอกว่าแค่ฉันเกิดมาก็ผิดแล้ว   ก็แน่หละพระเจ้ากลั่นแกล้งฉันเสมอ   แต่ฉันไม่ย่อท้อต่อชะตาชีวิตหรอก   ฉันไม่ยอมแพ้แม้ฉันจะอ่อนแรง  ฉันอยากร้องไห้ฟูมฟาย  เป็นครั้งสุดท้าย  แล้วพรุ่งนี้ที่ฉันลืมตาขึ้น   ฉันจะไม่ร้องไห้อีกต่อไป   ฉันจะผ่านอดีตที่โหดร้าย  แล้วเดินหน้าเผชิญกับโลกความเป็นจริง  เพียงลำพัง....................